logo
شماره هاي اتي                   برگشت به فهرست مقالات | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print

بازنمایی و تحلیل ارزش های میراثی محوطه شیلات بندرکیاشهر با رویکرد حفاظت مجموعه معماری
محمدصادق محجوب ، بهنام پدرام*1 ، شهریار ناسخیان
1- ، b.pedram@aui.ac.ir
چکیده:   (10 مشاهده)
محوطه میراثی شیلات بندرکیاشهر نمونه ای از میراث معماری معاصر ایران است که در سال 1386 در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این محوطه یکی از مراکز اصلی صید، استحصال، فرآوری و فروش آبزیان به ویژه خاویار بوده است. علی رغم از دست دادن کارکرد، موقعیت مکانی احداث آن و همچنین وجود تاسیسات پیشرفته صنعت شیلات به همراه سازه های واجد ارزش معماری که تلفیقی از معماری روسی- ایرانی است، این مجموعه را از لحاظ فرهنگی، تاریخی و شیوه معماری در منطقه متمایز نموده است. هم اکنون این محوطه ارزشمند تقریباً خالی از سکنه بوده و ادامه حیات آن با چالش های جدی مواجه شده است. پژوهش حاضر به دنبال پاسخ به این پرسش بوده است که کدام ارزش ها در ساختار وجودی این مجموعه اثر معماری، انگیزه حفاظت از آن را ایجاد می نماید؟ در این راستا داده ها بر اساس مطالعات کتابخانه ای و میدانی گرداوری شده اند و از روش پژوهش ترکیبی تاریخی و تحلیلی استفاده شده است. این نوشتار بر آن بوده تا با بازنمایی و بررسی ارزش های معماری - میراثی محوطه مذکور به تبیین مفهوم و راهبرد حفاظت از معماری در محوطه مورد مطالعه دست یابد. جهت دستیابی به هدف مذکور، ارزش های میراثی مجموعه شناسایی و به منظور اتخاذ تصمیمات آگاهانه، بر مبنای هدف و اقدامات مبتنی بر ارزش، طبقه بندی گردید. نتایج حاصل از این طبقه بندی ها برای نخستین بار به ارائه و گونه شناسی سبک های مختلف معماری در مجموعه شده است. در نهایت برای نخستین بار ایده حفاظت از مجموعه شیلات بندرکیاشهر با هدف ارتقای کیفیت های کالبد و عملکرد معماری، احیای ساختار اجتماعی-فرهنگی، حفاظت از زیرساخت های سبز و همچنین شناخت و تقویت هویت تاریخی محوطه مورد مطالعه، با استفاده از نتایج بدست آمده، ارائه شده است.
 
شماره‌ی مقاله: 199
واژه‌های کلیدی: محوطه شیلات بندرکیاشهر، ارزش های میراثی، محوطه میراثی، راهبرد حفاظت معماری.
     
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: مرمت
ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA
ارسال پیام به نویسنده مسئول

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.