دانشگاه آزاد اسلامی ، Fa.Taheri@iau.ac.ir
چکیده: (294 مشاهده)
مدارس شناخته شدهترین فضاهای آموزشی هستند که رشد و بالندگی هر جامعهای به آنها وابسته است. ساختار مدارس در ابتدای امر به تبعیت از عوامل زمینهای و ارزشهای آموزشی پیش از خود شکل گرفته است. اما در طی دورههای مختلف از جمله اواخر دورۀ قاجار و دورۀ پهلوی اول به دلیل بروز موج نوگرایی، دستخوش تغییراتی از نظر معماری بنا و محتوای آموزش با مدارس سنتی پیشین شده است. اهمیت تحقیق حاضر از آن حیث است که تاکنون پژوهشی دربارۀ معماری مدارس نوین کرمانشاه در دورههای مذکور و روند شکلگیری آنها انجام نشده است. لذا هدف این پژوهش شناخت سازمان فضایی، بررسی و مقایسه عناصر، و الگوهای ساختاری مدارس کرمانشاه در دورۀ قاجار و پهلوی اول است. مطالعۀ حاضر به روش توصیفی-تحلیلی و مورد پژوهی انجام گرفته است. چهار مدرسه به عنوان نمونه موردی انتخاب شدند و بخش نظری پژوهش و تاریخچه شکلگیری مدارس منتخب به روش کتابخانهای و اسنادی مورد مطالعه قرار گرفت. سپس با روش میدانی، اطلاعات مدارس تکمیل و این مدارس براساس هدف پژوهش با یکدیگر مقایسه شدند. نتایج حاکی از آن است که مدارس اواخر دورۀ قاجار از مفهوم تداوم کالبدی قالب معماری سنتی ایرانی تبعیت کرده است و ساختار کالبدی و سازمان فضایی مدارس این دوره مشابه با الگوی مدارس سنتی میباشد. در مدارس دورۀ پهلوی اول نیز شاخصهایی مانند حیاط مرکزی، درونگرایی، و سازمان فضایی مرکزی به برونگرایی با سازمان فضایی خطی و مجموعهای تبدیل شده است. در واقع در این دوره فضاهای آموزشی از الگوی حیاط مرکزی به مدارس با الگوی پلان کشیده تبدیل شده است و تأثیرپذیری از غرب چه در آموزشهای مدارس، چه در شکل و کالبد مدارس مشاهده میشود.
شمارهی مقاله: 160
نوع مطالعه:
پژوهشي |
موضوع مقاله:
معماري و شهرسازي