شماره هاي اتي                   برگشت به فهرست مقالات | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


1- دانشکده هنر، دانشگاه تربیت مدرس ، h.milad@modares.ac.ir
2- دانشکده هنر، دانشگاه تربیت مدرس
3- دانشکده هنر، دانشگاه شاهد
چکیده:   (298 مشاهده)
در دورۀ پهلوی دوم مدرنیسم به­ گونه ­ای در سطح فرهنگی جامعه مورد حمایت قرار گرفت که پای آن به زمینۀ طراحی مساجد نیز کشیده شد و منجر به ساخت مساجدی نوگرا گردید. پس از آن با حمایت­ های حاکمیت در توجه به ظرفیت ­های معماری سنتی با برگزاری همایش ­هایی، به موازات نقدهایی که به مدرنیزاسیون این دوران می­ شد، رویکرد منطقه ­گرایی رخ نمود که به نحوی انتقادی نسبت به کاربرد ویژگی­ های مدرنیسم و میراث گذشته برخورد می­ کرد. پرسش این­ ست که چه شباهت­ هایی مساجد نوگرای این دو دهه را در امتداد هم قرار داده و چه تفاوت ­هایی مساجد منطقه­ گرا را به عنوان واکنشی به مساجد مدرن مطرح می­ کند؟ چه عواملی منجر به تغییر رویکرد طراحی در مساجد نوگرا شده است؟ پژوهش پیش ­رو با روشی توصیفی-تحلیلی به سیر تحول طراحی مساجد نوگرای ایران مابین سال­ های 1340 تا 1357ش پرداخته و در این بررسی از نظریه منطقه ­گرایی انتقادی برای تحلیل و دسته­ بندی مساجد نوگرا و نمایان ساختن تغییرات صورت گرفته در طراحی مساجد منطقه ­گرای دهه 1350ش نسبت به مساجد مدرن دهه 1340ش بهره گرفته است. هدف از این مطالعه دسته­ بندی خوانا و مستدل­ تری از سیر تحول رویکرد طراحی مساجد نوگرا با توجه به بستر تاریخی و جریانات نظری معماری بوده تا پایه­ ای برای خوانش رویکردهای طراحی مساجد نوگرا در پس از انقلاب اسلامی فراهم آورد. مساجد منطقه ­گرا برخلاف مساجد مدرن که تنها در قالب امر بصری قابل درک هستند، آثاری لمس ­پذیر با قابلیت درک از طریق تمامی حواس تحلیل شدند. مساجد منطقه ­گرای دهه 1350ش از لحاظ حجمی همچون مسجد الجواد بدیع و نو هستند اما در رویکرد طراحی آنها حساسیت به هویت فرهنگی و توجه به امر بومی قابل پیگیری است. با این­ حال که در روند طراحی با رویکردی انتقادی، سنتزی­ از سنت معماری ایرانی با ساخت فناوارنه و سبکی مدرن صورت داده ­اند که هیچ­ گونه تقلید و بازگشت تاریخی چون مسجد دانشگاه تهران در آنها مشاهده نمی­ شود.
     
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: معماري و شهرسازي

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به نشریه علمی مرمت و معماری ایران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2021 CC BY-NC 4.0 | Journal of Conservation and Architecture in Iran

Designed & Developed by : Yektaweb