شماره هاي اتي                   برگشت به فهرست مقالات | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


1- ، fatemehghanbari27@gmail.com
چکیده:   (927 مشاهده)
کتیبه وقف آب مباح در مسجد جامع اصفهان یکی از وقف نامه­های ارزشمند دوره صفویه است. مضمون کتیبه­ فوق  اشاره به نام امیر اصلان بن رستم سلطان لَلِه افشار ارشلو دارد که در زمان شاه طهماسب اول، با حفر نهری، آب مباح را به مسجد آورده و آن را وقف بر این بنا کرده است. این پژوهش برای نخستین بار با هدف تحلیل کتیبه فوق و پاسخ به دلایل انتقال آب به مسجد جامع اصفهان و گمانه زنی مسیر آن به تحریر در آمده است. روش تحقیق فوق توصیفی- تحلیلی است که بر اساس مطالعات کتابخانه­ای و میدانی صورت گرفته است. همچنین داده­های پژوهش بر پایه اطلاعات میدانی(خوانش کتیبه) و اطلاعات کتابخانه­ای(اسناد تصویری، کتاب­ها و مقاله­ها) جمع آوری شده است. نتایج پژوهش فوق نشان می­دهد که شرایط سیاسی، اجتماعی دوره صفویه وگسترش وقف سبب تشویق و ترغیب بسیاری از حاکمان و درباریان در جهت انجام عمل وقف شده و همچنین نقش و نفوذ علما در ساختار سیاسی و اجتماعی در دوره صفویه  نیز نقش مهمی در این زمینه داشته است. کسب ثواب اخروی و بر جا گذاشتن نام نیک از خود نیز یکی دیگر از انگیزه­های واقفان برای وقف بوده است. همچنین در مورد گمانه زنی مسیر فوق به نظر می­­­­رسد نهر فوق نهری مستقل صرفاَ در جهت جاری ساختن آب در مسجد جامع اصفهان شکل گرفته و با پایتخت شدن شهر اصفهان و ساخت طرح جامع شهری، کتیبه فوق به دلایل پنهان کاری و یا سهل انگاری در مسجد پنهان شده و همین امر سبب از بین رفتن نهر فوق شده است، و به همین دلیل است که در دوره های بعد هیچ گاه به عبور نهرآبی روان از درون مسجد  جامع اصفهان اشاره نشده است.
     
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: معماري و شهرسازي

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به نشریه علمی مرمت و معماری ایران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2021 CC BY-NC 4.0 | Journal of Conservation and Architecture in Iran

Designed & Developed by : Yektaweb