سال 13، شماره 36 - ( زمستان 1402 )                   جلد 13 شماره 36 صفحات 17-1 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Pedram B, ghasemiyeh S. The trend of urban developments in the historic city of Esfahan with an emphasis on the first two decades of the 21st century: (an example of eastern conservation in West Asia and the Middle East region). mmi 2023; 13 (36) : 1
URL: http://mmi.aui.ac.ir/article-1-1427-fa.html
پدرام بهنام، قاسمیه سارا. روند تحولات شهری در فضای شهر تاریخی اصفهان با تاکید بر دو دهه اول قرن بیست و یک: (یک مصداق حفاظت شرقی در آسیای غربی و منطقه خاورمیانه). نشريه علمي مرمت و معماري ايران. 1402; 13 (36) :1-17

URL: http://mmi.aui.ac.ir/article-1-1427-fa.html


1- ، b.pedram@aui.ac.ir
چکیده:   (1720 مشاهده)
تحولات شهری دهه‌های اخیر در بسیاری از شهرهای تاریخی مدیریت شهری را دچار بحران کرده است؛ به نحوی‌که اقدامات خودسرانه در ارتباط با مناظر شهری تاریخی، خاطره شهری را به شدت مخدوش و هویت شهری تاریخی را برای نسل‌های آینده ناخوانا می‌نمایند. در بسیاری از فضاهای شهری تاریخی می‌توان اتفاقاتی غیر‌معمول و نامتعارف با فضای تاریخی را مشاهده نمود، مانند: عدم رعایت حریم ارتفاعی در مجاورت اماکن تاریخی که باعث مخدوش شدن منظر بنای تاریخی و بافت پیرامونی آن شده‌اند، دخل و تصرفات بیش از حد در فضای تاریخی که منجر به از بین رفتن خاطره شهری می‌شود. بر این اساس، سوالات اصلی پژوهش این‌گونه مطرح می‌شود که: چرا علی رغم دغدغه‌مندی نظریه‌پردازان بزرگ حفاظت شهرهای تاریخی چنین معضلاتی هم چنان تکرار شده و قابل مشاهده است؟ علت نادیده گرفتن اصول حفاظت شهری و ایجاد چالش‌هایی که گاهی تا حد به مخاطره انداختن میراث جهانی پیش می‌روند، کدام است؟ پژوهش به دنبال یافتن پاسخی بر این‌گونه پرسش‌ها در بستر شهر تاریخی اصفهان به عنوان یک مصداق شرقی است. روش پژوهش به صورت ترکیبی است، که شامل روش‌های تاریخی، توصیفی و عِلّی می‌شود و ابزار مطالعاتی شامل آرشیوی، کتابخانه‌ای و میدانی است. فرض تحقیق بر این اساس شکل گرفته است که، حفاظت و توسعه در کنار هم می‌توانند هویت تاریخی را برای انتقال به آیندگان پاس بدارند. بنابراین، با وجود دشواری بازیابی هویت آسیب دیده‌ در فضاهای شهری مانند اصفهان، می توان با رعایت دستورالعمل‌هایی مانع از تخریب بیشتر میراث تاریخی در اثر توسعه ناهماهنگ با حفاظت، در اقدامات آتی شد. به نظر می‌رسد علت عدم موفقیت اصفهان در روند توسعه حفاظت محور، عدم توجه و اهتمام به حفظ کلیت منسجم و یکپارچه و عدم حفظ ارتباط بین اجزای منظر شهری اصفهان و صرفا تمرکز بر تک بناهای خاص و ثبت میراث شده است که ریشه در تفکیک حفاظت "بنای تاریخی" از حفاظت "شهر تاریخی" دارد. از طرف دیگر مطالعه در فضای شهرهای تاریخی تاثیرات "نئولیبرالیسم" در حفاظت را با عنوان "حفاظت نئولیبرالیسمی" نشان می‌دهد که با تکیه بر اقتصادی قدرتمند میراث تاریخی در شهرها را نیز، مانند دیگر مباحث جاری در حیات بشری در دست گرفته است.
 
شماره‌ی مقاله: 1
متن کامل [PDF 2233 kb]   (71 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: معماري و شهرسازي

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به نشریه علمی مرمت و معماری ایران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2024 CC BY-NC 4.0 | Journal of Conservation and Architecture in Iran

Designed & Developed by : Yektaweb