شماره هاي اتي                   برگشت به فهرست مقالات | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


1- دانشگاه صنعتی شاهرود ، Islamkarami@shahroodut.ac.ir
2- دانشگاه آزاد اسلامی
چکیده:   (562 مشاهده)
امروزه به­رغم پیشرفت­ تکنولوژی و گسترش شتابان شهرنشینی، شهرها بخصوص محلات­ شهری با مشکلات عدیده­ای روبرو هستند. استفاده از وسایل نقلیه ­موتوری به­­جای پیاده­روی، در دنیای امروزی تبدیل به یک هنجار شهرنشینی ­شده است و در پی آن مسکن­های پراکنده با هسته­های متعدد در خارج از محور پیاده­روی احداث گردیده که توسعه گسترده و سبک زندگی ناپایدار را به دنبال داشته است؛ در این رابطه محلات، پایداری و جذابیت خودشان را از نظر زندگی سالم از دست ­داده­اند­، به نظر یکی ­از راه­حل­ها، استفاده از قابلیت­ پیاده‌روی محلات است ­که می­تواند به ­ارتقا کیفیت ­محلات از منظر­ پایداری منجر شود. هدف از پژوهش حاضر، تحلیل پایداری محلات با تمرکز بر قابلیت پیاده­روی با توجه به نیازهای شهروندان از نظر کیفیت ­زندگی در محله چرنداب شهر تبریز می­باشد و به دنبال پاسخِ این سوال است که آیا برنامه­ریزی و طراحی محله با قابلیت پیاده­روی به پایداری محله چرنداب منجر شده است؟ روش ­تحقیق ترکیبیِ از کمی و کیفی با استفاده از راهبردهای همبستگی و تحلیل محتوا و ابزارهای پرسشنامه و مصاحبه است. حجم نمونه پرسشنامه از طریق فرمول کوکران بدست آمد و برای تجزیه و تحلیل اطلاعات از نرم­افزار SPSS و Amos استفاده گردید، حجم نمونه مصاحبه­، 12 نفر از متخصصین تعیین و برای تحلیل داده­ها از نرم­افزار  Maxqdaبهره گرفته شد. یافته­ها نشان ­داد، از نظر ساکنین در پایداری محله چرنداب با قابلیت پیاده­روی، عامل حق انتخاب بیشترین و عامل پاسخگویی مکان کمترین تاثیر را داشته­ است و نیز ­بین ادراک منفی و ادراک مثبت متخصصان تفاوت معناداری وجود دارد. بنابراین شرایط موجود طراحی محله­ چرنداب فاقد بستر مناسب و امکان ترغیب ­زیست مبتنی بر ­پیاده‌مداری و زندگی­پایدار است. با توجه به نتایج پرسشگری ساکنین و مصاحبه متخصصین، به­منظور پایداری محلات بکار بردن اصل سازگاری در طراحی محله با قابلیت­پیاده­روی با تاکید بر حق انتخاب کاربران موثر و ضروری است.
شماره‌ی مقاله: 78
     
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: معماري و شهرسازي

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به نشریه علمی مرمت و معماری ایران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2022 CC BY-NC 4.0 | Journal of Conservation and Architecture in Iran

Designed & Developed by : Yektaweb