شماره هاي اتي                   برگشت به فهرست مقالات | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


1- دانشگاه صنعتی شاهرود ، Islamkarami@shahroodut.ac.ir
2- دانشگاه آزاد اسلامی
چکیده:   (182 مشاهده)
امروزه با­توجه ­به پیشرفت­ تکنولوژی و گسترش بی­رویه شهرنشینی، شهرها بخصوص محلات­ شهری با مشکلات عدیده­ای روبرو شده­اند. استفاده از وسایل نقلیه ­موتوری به­­جای پیاده­روی، در دنیای امروزی تبدیل به یک هنجار شهرنشینی ­شده، در این رابطه محلات ­شهری در داخل شهرها پایداری و جذابیت خودشان را از نظر زندگی سالم از دست ­داده­اند­، به نظر یکی­از راه­حل­ها، استفاده از قابلیت­ پیاده‌روی محلات است ­که می­تواند به­ارتقا کیفیت ­محلات از ­نظر پایداری منجر شود. هدف مقاله تحلیل پایداری محله با قابلیت پیاده­روی با درنظرگرفتن نیازهای شهروندان ازنظر کیفیت ­زندگی در محلات ­شهری می­باشد. روش ­تحقیق ترکیبی از کمی و کیفی با استفاده از راهبردهای همبستگی و تحلیل محتوا و ابزارهای پرسشنامه و مصاحبه عمیق است. حجم نمونه ابزار پرسشنامه از طریق فرمول کوکران بدست آمده و برای تجزیه و تحلیل اطلاعات این بخش از نرم­افزار SPSS و Amos استفاده شد. حجم مصاحبه عمیق­ شامل 12 نفر از متخصصین حوزه­ی برنامه­ریزی، طراحی­شهری و معماری بودند که برای تجزیه و تحلیل اطلاعات مصاحبه از نرم­افزار  Maxqdaاستفاده شد. یافته­ها نشان­داد که از نظر ساکنین در پایداری محله چرنداب با قابلیت پیاده­روی عامل حق انتخاب بیشترین و عامل پاسخگویی مکان کمترین تاثیر را داشته­اند و ­بین ادراک منفی و ادراک مثبت متخصصان تفاوت معناداری وجود دارد. بنابراین این استدلال وجود دارد که محله­ چرنداب ­تبریز هنوز فاقد ترویج یک محله و محیط پایدار با قابلیت­پیاده‌روی و زندگی­پایدار است. باتوجه به نتایج بدست آمده از پرسشگری ساکنین محله ­چرنداب و مصاحبه متخصصین این نتیجه بدست آمد که برای پایداری محله، بکار بردن اصل سازگاری درطراحی محله ­پایدار با قابلیت­پیاده­روی با تاکید بر حق انتخاب کاربران موثر و ضروری است.
     
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: معماري و شهرسازي

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به نشریه علمی مرمت و معماری ایران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2021 CC BY-NC 4.0 | Journal of Conservation and Architecture in Iran

Designed & Developed by : Yektaweb