سال 11، شماره 25 - ( بهار 1400 )                   جلد 11 شماره 25 صفحات 36-15 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Mollaee Shams V, Rezvani A, Mirzavaziri M. The application and development of graph theory through the space syntax method: The implementation of analytical practical model in architecture. mmi 2021; 11 (25) :15-36
URL: http://mmi.aui.ac.ir/article-1-1032-fa.html
ملایی شمس وجیهه، رضوانی علیرضا، میرزاوزیری مجید. کاربرد و بسط نظریه گراف در روش نحو فضا تدوین مدل کاربردی تحلیل در معماری. نشريه علمي مرمت و معماري ايران 1400; 11 (25) :36-15

URL: http://mmi.aui.ac.ir/article-1-1032-fa.html


1- گروه معماری، واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد، ایران
2- گروه معماری، واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد، ایران ، rezvanialireza@yahoo.com
3- گروه ریاضی‌محض، دانشگاه فردوسی‌مشهد، مشهد، ایران.
چکیده:   (1861 مشاهده)
چکیده
در چند دهه‌ اخیر، روش‌های مختلفی برگرفته از دانش ریاضیات جهت طراحی و تحلیل فضاهای معماری به‌کار رفته‌اند. در این میان نظریه‌ گراف، مدلی انتزاعی برای مطالعه‌ سازمان‌یابی فضایی ارائه‌ می‌دهد؛ به‌طوری ‌که یک چارچوب ریاضی ساده و انعطاف‌پذیر جهت تحلیل ویژگی‌های توپولوژیک فضایی و ارتباط آنها با مفاهیم اجتماعی و کارکردی در فضاهای معماری و شهری حاصل می‌شود. قضیه اویلر در قرن هجدهم، پایه‌ اصلی تئوری گراف بود و بعدها منجر به شکل‌گیری مدل نحو فرم، دستور زبان شکل و نحو فضا شد. سؤال اصلی پژوهش آن است که طراحان و پژوهشگران چگونه می‌توانند تکنیکی مناسب از نحو فضا را برای دست‌یابی به اهداف خود انتخاب کنند؟ فرآیند تحقیق، از رویکرد کیفی و شیوه‌ توصیفی-تحلیلی بهره می‌برد. با استفاده از مطالعات کتابخانه‌ای و اسنادی، به مرور نظریات و تجارب مختلف در مورد کاربرد نحو فضا در حوزه‌ معماری می‌پردازد و آخرین دستاوردها در تکنیک‌های نحو فضا بیان می‌شود، سپس قابلیت‌ها و کاستی‌های هر یک شناسایی و به شیوه‌ قیاسی تحلیل می‌شوند. هدف آن است که با مطالعه اصول نظریه‌ گراف و بسط آن در تکنیک‌های نحو فضا، مدلی برای کاربرد بهینه‌ آن در طراحی و تحلیل آثار معماری ارائه دهد. این رویکرد، به طراحان و معماران کمک‌ می‌کند تا میزان کارآیی طرح‌های پیشنهادی را در مراحل طراحی ارزیابی کنند و یا ویژگی‌های ساختار فضایی بناهای موجود را تحلیل نموده و در هر شرایط، راهکارهای مناسب جهت حل مسائل مختلف ارائه دهند. یافته‌های پژوهش حاکی از آن هستند که تکنیک‌های فضای محدب، خط محوری و نقطه تقاطع، زمینه را جهت بررسی ارتباط ساختار فضایی با مفاهیم و کارکردهای اجتماعی، سلسله‌ مراتب دسترسی، مدل‌سازی الگوهای حرکتی و بررسی نقاط شاخص فضایی فراهم می‌سازند و تکنیک ایزوویست‌ و گراف‌های دید، قابلیت‌های بصری و ادراکی فضا را مد نظر دارند. در نهایت، مدلی جهت کاربرد هوشمندانه‌ روش نحو فضا توسط طراحان و معماران و دست‌یابی به نتایج تحلیلی دقیق‌تر و سودمندتر ارائه شده ‌است.
شماره‌ی مقاله: 2
واژه‌های کلیدی: نظریه گراف، نحو فضا، ریاضیات، معماری
متن کامل [PDF 1702 kb]   (443 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: معماري و شهرسازي

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به نشریه علمی مرمت و معماری ایران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2022 CC BY-NC 4.0 | Journal of Conservation and Architecture in Iran

Designed & Developed by : Yektaweb