استادیار گروه مهندسی معماری، عضو هیات علمی دانشکده فنی و مهندسی دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران. ، alisadeghi@yu.ac.ir
چکیده: (2 مشاهده)
مقاله حاضر با هدف واکاوی و آسیبشناسی معماری مساجد جدید ساختهشده در شهر تهران، با تکیه بر اصول معماری ایرانی-اسلامی و بر مبنای معیارهای 16گانه منتخب این پژوهش، تدوین شده است. معماری ایرانی-اسلامی بهعنوان یکی از ارکان اصلی هویت فرهنگی ایران، در دورهای که شهرسازی و معماری کشور با بحران های عمیق هویتی مواجه است، اهمیتی دوچندان یافته و نیازمند توجه ویژه است. مساجد بهعنوان نمادهای برجسته معماری مذهبی، باید به گونهای طراحی شوند که همگام با ارزشهای فرهنگی و دینی جامعه باشند و بتوانند این هویت را بهصورت پایدار حفظ کنند. این موضوع ایجاب میکند دانشجویان، اساتید و معماران در فرایندهای طراحی و ساخت بنای مساجد نگاهی دقیقتر و مسئولیتپذیر داشته باشند. در این پژوهش، بهطور خاص فرضیهای مطرح شده که بیان میکند معیارهای معماری ایرانی-اسلامی در طراحی و ساخت مساجد جدید شهر تهران با انتظارات حاصل از ارزشهای اصیل این نوع معماری تطابق چندانی ندارند. چنین عدم تطابقی نشاندهنده نیاز به بازاندیشی عمیق در مراحل طراحی و اجرا است تا بتوان با بهرهگیری از معیارهای بنیادین ایرانی-اسلامی، کیفیت معماری این بناها را بهبود بخشید. برای دستیابی به اهداف پژوهش، روش تحقیق ابتدا بهصورت توصیفی-تحلیلی انجام پذیرفته و سپس با روش پیمایشی، دادهها از طریق ابزار پرسشنامه گردآوری شده است. جامعه آماری این پژوهش شامل متخصصین حوزه معماری بوده که دیدگاهها و نظرات آنها نقش کلیدی در بررسی فرضیه ایفا کرده است. نتایج حاصل از پژوهش حاکی از آن است که وضعیت مساجد مورد مطالعه، بر اساس معیارهای موردنظر معماری ایرانی-اسلامی، در سطح مطلوبی قرار ندارد. این واقعیت تلنگری است بر ضرورت ایجاد تغییراتی در الگوهای طراحی و اجرای بناهای مذهبی تا بتوان با تکیه بر داشتههای سنتی و اصول فرهنگمحور، ضمن تقویت هویت ملی-مذهبی، پاسخ مناسبی به نیازهای جامعه ارائه داد.
شمارهی مقاله: 205
نوع مطالعه:
مطالعه موردي |
موضوع مقاله:
معماري و شهرسازي