Scientific Journal of Maremat & Me'mari-e Iran (quarterly)

fa بررسی تاثیر معماری سنتی ایران بر بناهای عمومی معماری مدرن متاخر در دوره پهلوی دوم (مورد مطالعه: شهر اصفهان) Investigating the influence of traditional Iranian architecture on public buildings of late architecture in the second Pahlavi period (case study: Esfahan city) معماري و شهرسازي معماري و شهرسازي مطالعه موردي Case-study بناهای عمومی بیانگر خصوصیات و روحیات یک جامعه و تاثیر گرفته از محیط است. در حقیقت ساختمان هایی که متعلق به عموم است نمی تواند موضوعی سلیقه ای باشد و سبک خاصی را ارائه نماید. معماری بناهای عمومی هر شهری با توجه به هویت فرهنگی، اجتماعی، مذهبی و شرایط اقلیمی دارای شیوه های خاص معماری بومی است که به عنوان معماری سنتی شناخته می شود. همچنین معماری مدرن آغاز یک جنبش از قرن بیستم است. استفاده از هر دو سبک معماری سنتی و مدرن در بناها، مزایای خاص خود را دارند و بهتر است راه میانه را انتخاب کرد و با تلفیق معماری سنتی و مدرن بیان منحر به فردی به ساختار بنا داد. هدف اصلی این پژوهش بررسی تأثیر معماری سنتی ایران بر معماری مدرن متاخر بر بناهای عمومی شهر اصفهان در دوره پهلوی دوم است. روش تحقیق این پژوهش، از طریق روش های توصیفی_تحلیلی و راهبرد نمونه موردی است. روش گردآوری اطلاعات به صورت مطالعات کتابخانه ای(اسنادی و نمونه موردی) و میدانی(مشاهده) می باشند. نتایج کلی این پژوهش، در ارتباط با سبک‌شناسی معماری بناهای عمومی در شهراصفهان این است که سبک کلیه بناهای  عمومی علیرغم تأثیرات معماری مدرن، به صورت تلفیقی از معماری سنتی ایران و معماری مدرن متاخر بوده است که دلیل آن به احتمال قوی، هویت تاریخی و فرهنگی شهر اصفهان، وجودمصالح غالب اقلیم شهراصفهان مانند آجر، به‌کارگیری معماری سنتی(شیوه اصفهانی) استاد‌کارهای ماهر اصفهانی در کارهای خود می باشد.   Public buildings express the characteristics and spirit of a society and are influenced by the environment. In fact, buildings that belong to the public cannot be a matter of taste and present a specific style. The architecture of the public buildings of every city, according to the cultural, social, religious identity and climatic conditions, has specific methods of native architecture, which is known as traditional architecture. Also, modern architecture is the beginning of a movement from the 20th century. The use of both traditional and modern architectural styles in buildings have their own advantages, and it is better to choose the middle way and by combining traditional and modern architecture, give a unique expression to the structure of the building. The main purpose of this research is to investigate the influence of traditional Iranian architecture on late modern architecture on the public buildings of Isfahan city during the second Pahlavi period. The research method of this research is through descriptive-analytical methods and case sample strategy. The method of collecting information is in the form of library studies (documents and case samples) and field studies (observation). The general results of this research, in relation to the architectural style of public buildings in Isfahan city, is that despite the influence of modern architecture, the style of all public buildings was a combination of traditional Iranian architecture and late modern architecture, which is most likely the historical and cultural identity. The city of Isfahan, the presence of the dominant materials of Isfahan city, such as brick, the use of traditional architecture (Isfahani style) by skilled Isfahani craftsmen in their works.   پهلوی دوم, معماری مدرن متاخر, معماری سنتی ایران (شیوه اصفهانی), بناهای عمومی, شهر اصفهان Second Pahlavi, Late modern architecture, Traditional architecture of Iran (Esfahani style), Public buildings, Esfahan city 127 140 http://mmi.aui.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-2447-1&slc_lang=fa&sid=1 Zahra Kianpour زهرا کیان پور z.kianpour78@yahoo.com 100319475328460010017 100319475328460010017 No دانشگاه غیر دولتی شهید اشرفی اصفهانی Zahra Zartoshti Ilbeygi زهرا زرتشتی ایلبیگی zartoshti1374@gmail.com 100319475328460010018 100319475328460010018 No دانشگاه غیر دولتی شهید اشرفی اصفهانی Mehran Karahmadi مهران کاراحمدی m.karahmadi@ashrafi.ac.ir 100319475328460010019 100319475328460010019 Yes دانشگاه غیر دولتی شهید اشرفی اصفهانی